น้อยใจ
แต่งกวีมันเข้าไป
แต่ไม่มีใครมาคอมเม้นท์
แต่ขาดใครมาเหลียวแล
ร้องไห้แง ๆ ๆ
ต๊อแต๊เสียเหลือเกิน
<< Home