ขอโทษที่ห่างหาย ไป
ใจจริงอยากกล่าวถ้อยวาจาเป็นคำกลอนบ้าง
เเต่ฉันยังไม่สามารถลึกซึ้งมันได้เท่าไรหนอ
เอาเป็นว่า ฉันตามอ่านเรื่องราวเธออยู่เสมอ
ฉันเป็นความเป็นไปของ ด.ญตัวน้อยคนนี้
ฉันอ่านเเล้วฉันอิจฉาที่เธอมีความสุข ฉันเลยต้องขอลาพักตัวไปเพราะตัวฉันมันไม่สมบูรณ์ ฉันไม่มีใครเคียงข้างเช่นด.ญ.คนนี้
อ่านเล้วมันเหงา....
ฉันยังเเอบสงสัยอยู่ประจำว่า บบรทัดทุกบรรทัดของเธอ มันมีความหมายมากกว่าที่จะเป็นประโยคหรือเปล่า?
ฉันยังคงตามอ่านอยู่เสมอ...เเละมาวันนี้ ฉันใจหาย ด.ญ.ตัวน้อยเจ็บปวด
หวังว่ามันคงเป็นเพียงเเค่ประโยคๆนึง
เท่านั้นที่ผ่านมาเเละผ่านไป
ยังไงมิตรภาพตรงนี้ก็ยังอยู่นะ
"มิตรภาพ
มีไว้
ใช้ยามนี้"
เพี๊ยงๆ