ถึงกองทัพเข่นฆ่าไม่ยอมตาย
ย่อยสลายโดยง่ายอย่าได้ฝัน
ถูกปลุกตื่นแล้วมิอาจหลับกลางคัน
สามัญชนมีพลังอย่าดูแคลน
ประเทศไทยเปลี่ยนไปมากเจ้าข้าเอ๊ย
ใครละเลยหมู่มหาชนเรือนแสน,
นับล้านคนผู้ซ่อนเร้นใจสีแดง
คุณย่อมมีราคาแพงจะต้องจ่าย
หากนึกหาทางออกของสังคม
แค่กลบซ่อนไว้ใต้พรมไร้ความหมาย
รากหญ้าพร้อมแทงทะลุปรุกระจาย
และอย่าหมายปิดแผ่นฟ้าด้วยฝ่ามือ
อำนาจพวยพุ่งจากล่าง, บนสั่นไหว
ไม่เรียนรู้ไม่ใส่ใจคือไขสือ
นิ่งเฉยคือขัดขืนหรือดึงดื้อ
โหมกระพือการลุกฮือแห่งประชา
edit @ 27 Apr 2009 19:41:48 by ด.ญ.สมหญิง ใจงาม
